- ಜಿ. ಮಿಥುನ್
ಗುರಿ ಸೇರುವ ಆತುರದಿ ಮನುಜ,
ದಾರಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವ ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟ!
ದಾರಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವ ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟ!
ಶಿಖರವನೇರುವ ಒಣ ತವಕದಲಿ,
ಬೆಟ್ಟದ ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳ ತೊರೆದ.
ಫಲದಾಸೆಯ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಓಡುತಿಹೆವು,
ಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆಸುವ ಸಂಭ್ರಮವನರಿಯದೆ.
ಮುಟ್ಟುವ ಹಂಬಲವೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದೆ,
ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲಿರುವ ನಾದವ ಸವಿಯದೆ.
ಬದುಕೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಗಮ್ಯವಲ್ಲ,
ಅದು ಪ್ರತಿದಿನದ ಸಾಗುವ ಪಯಣ.
ಗೆಲುವಿನ ಮೈಲಿಗಲ್ಲನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ,
ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತಿದೆ ಇಂದಿನ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ.
ದಣಿವಿನಲ್ಲೂ ಇರಲಿ ಸಣ್ಣದೊಂದು ನಗು,
ಬೀಳುವೇಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಕಲಿ.
ಕಡೆಯ ನಿಲ್ದಾಣವೇ ಸರ್ವಸ್ವವಲ್ಲ,
ಸಾಗುವ ಹಾದಿಯನು ಪ್ರೀತಿಸುತ ನಲಿ.
No comments:
Post a Comment